از هر دری سخنی....

عبرت کده-9-تعلق به دنیا؛ دوری از خدا

تعلق به دنیا؛ دوری از خدا حضرت عیسی(ع) با جبرئیل به آسمان اول، دوم، سوم و چهارم رفت. در آسمان چهارم ندایی آمد که جست وجو کنید آیا عیسی از نعمت های دنیا چیزی آورده است؟ جست وجو کردند، سوزنی در یقه پیراهن او یافتند، عیسی(ع) گفت: گفتم مبادا لباس من پاره شود و با پوشش نامناسب در پیشگاه خدا باشم، به خاطر همین سوزن را برداشتم. از سوی خدا ندا رسید که او به اندازه سر سوزنی تعلق به دنیا داشت؛ پس در آسمان چهارم می ماند، اگر این سوزن نبود به عرش الهی می رسید. ما می بینیم که هر یک از تعلقات دنیایی چقدر ما را دامنگیر کرده است و خودمان متوجه نیستیم.

عبرت کده-8-اجابت دعا بعد از سه سال

اجابت دعا بعد از سه سال

روزی حضرت ابراهیم خلیل الله، برای یافتن چراگاه، به اطراف بیت المقدس رفته بود، دید مردی نماز می گذارد: از او پرسید برای که نماز میگذاری؟ گفت: برای خدا! گفت: منزلت کجاست؟ گفت: بالای کوه، با هم گفت و گویی کردند و عابد که حضرت ابراهیم را نمی شناخت، گفت: سه سال است دعایی دارم؛ اما اجابت نشده. گفت: دعای تو چیست؟گفت: از خدا خواستم ابراهیم خلیل الرحمن را به من نشان دهد. آن حضرت او را در بغل گرفت و گفت: دعایت به اجابت رسیده است.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عبرت کده-7-اثر صدای خوش

اثر صدای خوش

شخصی یهودی، دختری داشت که به تازگی مسلمان شده بود و پدر یهودی بسیار ناراحت بود. تا اینکه صدای شخصی را شنید که بسیار بدصدا و قبیح اذان می گفت. دختر از دینش برگشت و باز یهودی شد. پدرش هدیه ای برای آن شخص اذان گو برد و از او تشکر کرد و گفت: صدای تو باعث شد دختر من از دینش برگردد و از او تشکر کرد. می بینیم که این مسائل بسیار ریز که به چشم ما نمی آید؛ می تواند چقدر حساس بوده و با دین مردم بازی کند. در جامعه ی اسلامی ما،صداهای خوش و زیبا در جاهای حرام و غیراسلامی استفاده می شود؛ در صورتی که صدای زیبا می تواند باعث هدایت بسیاری از انسان ها گردد؛ حتی زمان پیامبر اسلام وقتی با صدای خوش قرآن می خواند کافران سنگ دل مخفیانه در پشت دیوار می ایستادند و با شنیدن صدای خوش پیامبر(صلی الله علیه وآله) اشک از چشمان آن ها جاری می شد و مسلمان می شدند. حتی در قبال زیبایی صدایمان مسئولیت داریم.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عبرت کده-6-عابد بد عاقبت

عابد بد عاقبت

عابدی دویست سال عمر کرد وشیطان با هیچ وسیله ای نتوانست او را گمراه کند و بر او مسلط شود. روزی در محراب عبادت او حاضر شد و گفت: تو دویست سال دیگر عمر می کنی و این قدر خود را اذیت نکن. صد سال از این عمرت را به عیش و نوش بپرداز و صد سال دیگر را توبه و استغفار کن! عابد کمی فکر کرد و گفت: آری، راست می گویی. روانه شهر شد و به سوی میکده و عشرت طلبی رفت. در آن شب اجلش فرا رسید و عمری عبادت را از دست داد.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عبرت کده-5-دوستی علی(علیه السلام) از عمق جان

دوستی علی(علیه السلام) از عمق جان

در زمان حکومت حضرت علی(علیه السلام)، روزی امام حسن(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) در کوچه ای می گذشتند، دیدند مرد سیاه چهره ای از انگشتانش که قطع شده بود خون می چکید و در آن حال مدح پدرشان علی(علیه السلام) را می کرد. علت را از او پرسید. گفت: من دزدی کرده بودم و مرا نزد پدرتان علی بردند، پدرتان بر عدالت و قضاوت حکم کرد و انگشتان مرا قطع کرد. ای علی جان! عشق تو با گوشت و خون و استخوان من آمیخته است و اگر بدنم را قطعه قطعه کنی باز محبت تو را از دل بیرون نمی کنم، علی جان! ای مظهر جوانمردی، و مرتب این سخنان را تکرار می کرد. امام حسن(علیه اسلام) و امام حسین(علیه اسلام) نزد پدرشان رفتند و ماجرا را بیان کردند که آن مرد با آن حالی که داشت مدح تو را می کرد و حضرت علی(علیه السلام) فرمود: بروید او را نزد من آورید. او را آوردند و آن حضرت با آب دهان مبارکشان انگشتان را به دست آن مرد چسباند و خوب شد. این نیز معجزه دوستی حضرت علی(علیه السلام) بود.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عبرت کده-4-رنج و عذاب شیطان

رنج و عذاب شیطان روزی پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) و حضرت علی(علیه السلامـ) از کوچه ای عبور می کردند و شیطان را دیدند بسیار ضعیف و لاغر شده بود. علت را از او پرسیدند، گفت: گفت از دست امت تو و شیعه علی(علیه السلام) رنج میبرم که شش خصلت را از یاد نمی برند و آن باعث از بین رفتن و عذاب من است. آن خصلت ها را بیان کرد: 1-برای انجام دادن هر کاری بسم الله الرحمن الرحیم می گویند، زیرا اگر این ذکر را بگویند، من فرار کرده و جایی گمراهی و ناتمامی کارها ندارم و کارشان به سرانجام می رسد. 2-به هم می رسند سلام می کنند، سلام نیز نام خداست و من از آن فراریم، سلامی که هفتاد ثواب دارد، شروع کننده آن شصت و نه ثواب و جواب دهنده آن یک ثواب می برد. شروع کننده کار مستحبی و جواب دهنده کار واجبی از خدا را انجام داده و این باعث عذاب من است. 3-به هم می رسند دست می دهند و مصاحفه می کنند و اگر این کار را بکنند و دستشان را تکان دهند و بفشارند گناهان آن ها مثل برگ درختان در پاییز از وجود آن ها می ریزد و پاک می شود و همچنین محبت آن ها زیاد می شود؛ در حالی که من خشمگین می شوم. 4-برای هر کاری انشاءالله می گویند و امید به خدا دارند، در صورتی که من تخم ناامیدی را در وجود آن ها می کارم. این موضوع یک داستان جالبی دارد: شخصی همسر پارسا و مومنه داشت که برای انجام هرکاری انشاءالله می گفت. روزی بر سر سفره نشسته بودند تا غذا را میل کنند و دیدند که نمک ندارند یا وسیله ای دیگر. مرد به همسرش گفت: من می روم زود تهیه می کنم و می آورم. زن گفت: انشاءالله بگو. مرد زن را مسخره کرد و گفت: برای کار به این کوچکی هم انشاءالله بگویم؟ و از خانه بیرون رفت. چند قدمی نرفته بود که او را به جرم دزدی گرفتند و به زندان بردند: زیرا قیافه او شبیه شخص دزدی بود که به دنبال او می گشتند. تا این که چند روزی از این واقعه گذشت. روزی در خانه کوبیده شد. همسر مومنه گفت: چه کسی است؟ آن مرد گفت: همسرت هسم انشاءالله. گفت: تا حالا کجا بودی؟ گفت: در زندان انشاءالله. گفت به چه جرمی؟ گفت: قضیه را برای تو بازگو خواهم کرد انشاءالله؟ بر جرم نگفتن انشاءالله؟ در را باز کن انشاءالله. 5-گناهی انجام می دهند زود استغفار می کنند و این مرا ناراحت می کند؛ زیرا هر گناهی تا هفت ساعت وقت برای توبه دارد و اگر توبه نکنند من بر آن ها مسلط خواهم شد. 6-هرگاه نام تو یا علی(علیه السلام) برده می شود، بر تو صلوات می فرستند و این کمر مرا می شکند. ما نیز باید سعی کنیم این شش خصلت را در خودمان تقویت کنیم تا شیطان را ضعیف نماییم…

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عبرت کده-3-مقام اویس قرنی

مقام اویس قرنی

اویس قرنی از کسانی بود که در روزگار حضرت محمد(صلی الله علیه وآلهـ) می زیست و مسلمان شده بود. مادر اویس، پیرزنی ناتوان، بیمار و نابینا بود. اویس به حکم انسانیت و همچنین فرمایش پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) به نیکی و مهربانی با والدین، مراقب مادر بود. هنگامی که شوق دیدار پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) سرتاسر وجودش را فراگرفته بود، بر خویش واجب دانست با اجازه مادر، برای دیدار او به مدینه سفر کند. مادر که کسی جز اویس نداشت، گفت: اگر پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) درمدینه نبود، زود برگرد. اویس با شور و شوق به مدینه سفر کرد. وقتی به آنجا رسید،با خبر شد که پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) به سفر رفته است. او که می دانست پیامبر راضی نیست برای دیدارش به مادری بی احترامی شود، آخرین نگاه را به خانه آن حضرت دوخت و از شهر خارج شد. هنگامی که پیامبر به مدینه بازگشت، به او عرض کردند: شتر چرانی از یمن به نام اویس به اینجا آمد و به شما سلام رسانید و بازگشت. پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) فرمود: آری، این نور اویس است که در خانه ما هدیه گذاشته و خود رفته است. اویس به دلیل پرستاری از مادرپیر و ناتوانش، موفق به زیارت ظاهری پیامبر اسلام نشد، ولی پیامبر او را《نفس الرحمان》نامید وفرمود: من از سوی یمن، بوی خدا میشنوم. و خدا به خاطر عمل کردن اویس به قولی که به مادرش داده بود او را به این مقام رسانیده؛ در روایت از پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) است که در روز قیامت به عدد پشم های گوسفندان دو قبیله ربیعه و مضر اویس شفاعت خواهد کرد یا در روایتی به عدد افراد قبیله ربیعه و مضر. بعدها یکی از یاران با وفای حضرت علی(علیه اسلامـ) شد ودر جنگ صفین در رکاب آن حضرت به شهادت رسید. گر در یمنی چو با منی پیش منی

گر پیش منی چو بی منی در یمنی

من با تو چنانم ای نگار یمنی

خود در غلطم که من توئم یا تو منی

دربیان حالات عرفانی اویس آمده است که بعضی از شب ها را میگفت: امشب،شب رکوع است و تا صبح به رکوع می ایستاد و شبی را میگفت: امشب شب سجده است و تا صبح به سجده می نشست. به او می گفتند: چرا این قدر خود را به زحمت می اندازی. می گفت: ای کاش از ازل تا ابد یک شب بود و من آن را با سجده به صبح می رساندم.

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

عبرت کده-2-دعای مشمول و اسم اعظم

دعای مشمول و اسم اعظم

امام حسین(علیه السلامـ) فرمود: من و پدرم درشب تاریکی در خانه خدا مشغول طواف بودیم، که متوجه ناله ای شدیم که با سوز، تضرع می کرد. پدرم فرمود: ای حسین! می شنوی ناله گناهکاری که به خدا پناه آورده است؟ او را پیدا نما و نزدم بیاور. من درتاریکی شب درطواف به دنبالش گشتم تا او را میان رکن و مقام پیدا کردم وبه حضور پدرم آوردم. پدرم جوانی دید خوش اندام با لباس های قیمتی به او فرمود: تو کیستی؟ گفت: مردی از اعراب هستم فرمود: ناله برای چیست؟ عرض کرد: گناه و نافرمانی ونفرین پدر اساس زندگیم را از هم پاشیده وسلامتی از بدنم رفته است. فرمود: علت و حکایت تو چه بوده است؟ عرض کرد: پدر پیری داشتم که به من مهربان بوده و من دائم به کارهای ناشایست مشغول بودم. هرچه راهنمائی میکرد نمی پذیرفتم وحتی گاهی او را آزار میرساندم. روزی که پولی که در صندوقش بود خواستم بردارم که او متوجه شد، او را بر زمین زدم. خواست برخیزد نتوانست، پول ها را گرفتم دنبال کار خود رفتم، شنیدم که میگفت: امسال به خانه خدا روم وتورا نفرین کنم، چند روز به نماز و روزه مشغول بود وبعد به سفر خانه خدا رفت. من هم کارهایش را می نگریستم. او دست به پرده کعبه گرفت و مرا نفرین کرد؛ هنوز نفرینش تمام نشده بود یک طرف بدنم خشک و بی حس شد. پیراهن را بالا زد و نشان داد. بعد پشیمان شدم از او عذر خواستم. سه سال شد تا اینکه سال سوم ایام حج قبول کرد درحقم دعا کند. باهم به طرف مکه حرکت کردیم، در راه ناگاه پرنده ای بزرگ پرواز کرد و شتر رمید و او به زمین افتاد و مرد وهمان جا او را دفن کردم. این گرفتاریم از نفرین پدر باقی مانده است. امام فرمود: دعائی که پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) دستور داده است به فریادت خواهد رسید. آن دعا اسم اعظم دارد وهر بیچاره و مریضی بخواند حاجتش برآورده می شود…آنگاه فرمود: شب دهم ذیحجه عیدقربان این دعا را بخوان وصبح نزدم بیا ونسخه دعارا به جوان دادند. بعداز مدتی جوان با سلامت وشادی آمد. امام فرمود: چطور شفا یافتی؟ گفت: درشب دهم، دست به دعا بردم و اشک توبه ریختم تا خواستم برای مرتبه دوم بخوانم آوازی از غیب شنیدم: ای جوان بس است، خدا را به اسم اعظم قسم دادی، پس به خواب رفتم و پیامبر(صلی الله علیه وآلهـ) در عالم خواب دست بر بدنم گذاشت و فرمود: شفایافتی، و خود را سالم یافتم.

1.موسوم به دعای الشابّ ماَخوذ بذنبه مع منقول از کتب کفهی و منهج الدعوات و درکتاب مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی مترجم استاد مهدی الهی قمشه ای

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.